Gerard van Vliet NCD

Als er iemand met recht mag spreken over The Internet of Things, dan is het de gastblogger wel die ditmaal op IoT Journaal publiceert: Gerard van Vliet. Hij heeft zo’n beetje het ontstaan van internet mogen zien. En hij was één van de eersten in Nederland die de potentie van dat ‘nieuwe medium’ zag. Destijds (mid jaren ’90 in de vorige eeuw) was Van Vliet zelfs ook als lid van de Raad van Bestuur van het krantenconcern Wegener in staat om daad bij woord te voegen. Inmiddels is hij al enkele jaren directeur van de Nederlandse Vereniging van Commissarissen en Directeuren (NCD). Met nog immer een brandende nieuwsgierigheid naar technologische innovatie en de toepasbaarheid daarvan.

De programmeertaal Java was net geboren (’95) en ik was betrokken bij een TOP-geheim project: het via achter- en zijdeur koppelen van alle van Java voorziene apparaten om zo een wereldwijd communicatienetwerk op te bouwen…  Al hoppend razendsnel de wereld over…Want ook al waren er toen nog maar weinig apparaten, de verwachting was dat alles aan alles gekoppeld zou kunnen worden. Van strijkijzer tot wereldklok, van mobiel tot vibrator.

Toen hoog op de agenda: privacy en kwetsbaarheid… Nu op de agenda: Juist…

In diezelfde tijd kocht ik in de US een heuse, pratende, Barney van de populaire kinderserie daar. Interactief via een bijgeleverde CD en een RFI (radio controle). Leukste effect: Barney hacken, zodat ’ie meer kon. Er waren hobbyisten die het signaal gebruikten om de Barney’s in de wijde omtrek verrassende dingen te laten doen!

So, what’s new?

Soms moet je de stap wagen en maar zien waar je uitkomt. Zo ben ik een Withings adapt en koppel er lustig op los qua slaap- en gezondheidspatroon. Laat iedereen maar zien hoe gezond ik ben. En als ik straks (hoezo ‘straks’) die beacons mijn aanwezigheid ‘gun’ mag ik daar natuurlijk veel voor terug verwachten, toch?

Intussen zijn er bedrijven die mijn zoek- en koopdata verzamelen en verkopen.  Unicorns. En ik ben onmachtig om daar ook maar iets mee, of aan, te doen. Ik verdien er niks mee/aan.

Waar internet ooit de ‘Power for Many’ beoogde, is de ‘Power of One’ niet eens aan de orde.

Zwakke techniek en zwakke mensen

IoT heeft ongekende mogelijkheden in zich, maar de beheersing ervan loopt mijlenver achter op de technische mogelijkheden. Kwetsbaar in techniek, kwetsbaar in toepassingen, kwetsbaar in (persoonlijke) data.

De meest indrukwekkende ‘security breach’ van de afgelopen tijd kwam van een aanval via camera’s, routers en DVR’s. Hand in eigen boezem, ik tel maar liefst 73 access points in mijn eigen huis!

Is de techniek op zich al zwak, dat geldt zeker voor de mens erachter. En de combinatie van beiden is dodelijk. De camera komt met een standaard password en geen hond, laat staan de gebruiker, gaat zover om die gelijk te veranderen. Niet de moeite waard, toch?

Zwakke schakel

Alles wat aan het internet is verbonden is en blijft kwetsbaar. Het samenspel van leveranciers, providers, achtenswaardige guru’s en, oh ja, de gebruiker zelf zullen moeten samenspannen om het op orde te krijgen. Maar ik vrees dat er meer nodig is. Willen we de kwetsbaarheid vermijden zal veel nadrukkelijker verplicht moeten worden gesteld dat de apparaten maximale faciliteiten hebben om ze veilig te gebruiken. Maar of dat helpt? Ik vrees het ergste, want de gebruiker zal altijd de zwakke schakel blijven. Bereid je dus maar voor op het ergste!

 

 

 

 

 

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailFacebooktwittergoogle_pluslinkedinmail